Лепшы кабінет АБЖ

На працягу месяца ў Гродзенскай вобласці праходзіў агляд-конкурс прадметных кабінетаў і куткоў асноў бяспекі жыццядзейнасці, арганізаваны ўпраўленнем адукацыі аблвыканкама і Гродзенскім абласным інстытутам развіцця адукацыі. Удзел у конкурсе прынялі 16 кабінетаў і 9 куткоў АБЖ.

— Аналіз конкурсных матэрыялаў паказаў, што ва ўстановах адукацыі праводзіцца мэтанакіраваная сістэмная работа па ўдасканаленні матэрыяльна-тэхнічнай базы прадметных кабінетаў, па напаўненні іх вучэбным абсталяваннем, вучэбна-метадычнай, дыдактычнай, даведачнай літаратурай, па ўкараненні ў практыку работы педагогаў сучасных тэхналогій, — расказвае метадыст Цэнтра дашкольнай, агульнай сярэдняй і спецыяльнай адукацыі ГрАІРА Святлана Шмурэй. — Дарэчы, конкурс-агляд кабінетаў і куткоў АБЖ праводзіўся ў вобласці ўпершыню.

Вынікі былі падведзены на абласным семінары “Фарміраванне ў навучэнцаў свядомага і адказнага стаўлення да бяспекі асобы і грамадства”. Да ўдзелу ў ім запрасілі настаўнікаў, якія вядуць факультатыўныя заняткі “Асновы бяспекі жыццядзейнасці”, а таксама прадстаўнікоў Гродзенскага абласнога ўпраўлення МНС. Практычныя заняткі па пытаннях узаемадзеяння МНС і навучальных устаноў, змястоўнага напаўнення кабінетаў, удзелу ў конкурсах і аглядах, накіраваных па папулярызацыю ведаў па АБЖ, правёў начальнік сектара ўзаемадзеяння з грамадскасцю Гродзенскага абласнога ўпраўлення МНС Аляксандр Сувораў.

Пераможцамі агляду-конкурсу сталі Квасоўская сярэдняя школа (загадчык кабінета Іна Гарошчык) і сярэдняя школа № 3 Ашмян (загадчык кабінета Алена Краско) у намінацыі “Кабінет асноў бяспекі жыццядзейнасці”. Лепшым таксама прызнаны куток АБЖ Паляцкішскай сярэдняй школы Воранаўскага раёна (загадчык Ганна Барушка).

Надзея ВАШКЕЛЕВІЧ.
Фота аўтара.

У чаканні навагодняга шоу

На Брэстчыне вызначылі пераможцаў абласнога этапу Рэспубліканскага агляду-конкурсу Дзядоў Марозаў і Снягурак “Ёлка-фэст–2016”. У заключным этапе спаборніцтва, якое праходзіла на базе Брэсцкага абласнога цэнтра маладзёжнай творчасці, прынялі ўдзел 6 пар лепшых Дзядоў Марозаў і Снягурак.

Журы з ліку прадстаўнікоў мясцовага тэлебачання вызначала лепшых у намінацыях “Дзед Мароз і Снягурка года” і “Лепшая навагодняя сюжэтна-гульнявая праграма”. Акрамя таго, выступленні ўдзельнікаў ацэньвала дзіцячае журы.

На працягу некалькіх гадзін канкурсанты дарылі гледачам станоўчыя эмоцыі і ўсмешкі. Імправізаванае навагодняе шоу нікога не пакінула абыякавым. Кожны Дзед Мароз і Снягурка імкнуліся зрабіць сваё выступленне яркім, відовішчным, цікавым і запамінальным. А інакш і быць не магло, бо дзеці з’яўляюцца самымі патрабавальнымі гледачамі.

Удзельнікі агляду-конкурсу былі адзначаны ў заахвочвальных намінацыях: за лепшую актывізацыю аўдыторыі ў навагодняй праграме, за яркае мастацка-вобразнае рашэнне гульнявога рэквізіту і навагодняй калекцыі касцюмаў, за майстэрства і артыстызм, за арыгінальнасць ідэі і выканальніцкае майстэрства, за мастацкае, музычнае і тэхнічнае афармленне гульнявой праграмы ў кантэксце ўсёй задумы.

Па рашэнні дзіцячага журы прыз сімпатый гледачоў атрымалі Дзед Мароз і Снягурка з сярэдняй школы № 18 Пінска (Сяргей Аляксандравіч Савіцкі і Кацярына Паўлаўна Захажэўская). Гэтая пара стала лепшай і па рашэнні дарослага журы. А лепшую навагоднюю сюжэтна-гульнявую праграму падрыхтавалі Міхаіл Васільевіч Стрыжоў і Дар’я Аляксандраўна Кузьміч з Палаца дзіцячай творчасці Баранавіч.

Сяргей ГРЫШКЕВІЧ.

Будзе смачна есці!

Гомельская сярэдняя школа № 27 невыпадкова аказалася ў ліку пераможцаў Абласнога агляду-конкурсу па паляпшэнні якасці і бяспечнасці харчавання, аб’яўленага ўпраўленнем адукацыі Гомельскага аблвыканкама.

Сёння харчаблок гэтай установы — паказальны прыклад для многіх, хаця зусім нядаўна кіраўніцтву ўстановы прыходзілася бясконца вырашаць прадпісанні розных кантралюючых службаў, асабліва санітарна-эпідэміялагічнай. Спатрэбіліся тры гады, каб выйсці на зусім новы ўзровень і паставіць кропку ў спісе прэтэнзій да арганізацыі харчавання ў школе.

Сярэдняя школа № 27 — адна з лепшых школ абласнога цэнтра. Трапіўшы ў яе сцены, вы ніколі не здагадаецеся, што гісторыя прыгожага знадворку і знутры будынку налічвае 80 гадоў. Некалі гэтая ўстанова насіла назву 1-й Сталінскай школы, а вучыцца ў ёй было вялікім гонарам. Сёння, дарэчы, як і раней, многія бацькі мараць уладкаваць сваё дзіця ў гэтую ўстанову. Штогод набор першакласнікаў ажыццяўляецца ў адзін дзень.

Прыгожая гісторыя. Але стары будынак ставіць сур’ёзныя пытанні, звязаныя з рамонтам. З аднаго боку — цяжка прыцягнуць нейкія фінансавыя сродкі, з другога — і тэхнічна няпроста выканаць нейкія будаўнічыя работы. Пры адсутнасці бюджэтнага фінансавання ўсё кладзецца на плечы выключна спонсараў і папячыцельскага савета.

— Патрабаванні цэнтра гігіены і эпідэміялогіі пастаянна аднаўляюцца, а ў нас нават само памяшканне харчаблокаў было дрэнна прыстасавана для харчавання дзяцей, — расказвае дырэктар школы Святлана Кубышкіна. — Вось чаму кіраўніцтва так высока ацаніла рамонт харчаблока, які мы выканалі самастойна. Ды і самі мы не нарадуемся такім зменам.

Гэта, насамрэч, вялікая справа. Справіліся без прыцягнення бюджэтных сродкаў, усё зроблена выключна за спонсарскія і бацькоўскія грошы. А гэта не мізэрныя сумы, бо рамонт быў амаль капітальны, толькі што праводзіўся за пазабюджэтныя сродкі, без праектна-каштарыснай дакументацыі і гаспадарчым спосабам. Толькі на абедзенную залу было затрачана 16 400 рублёў. Ад былой сталоўкі, мяса-рыбнага і гарачага цэхаў засталіся толькі сцены, усё астатняе, разам са старым абсталяваннем, было дэманціравана. Падлогу, сцены, столь, абсталяванне — поўнасцю ўсё замянілі.

Над дызайнам працавала сама Святлана Васільеўна. Не дзіўна, бо пра яе кажуць: “Не проста дырэктар, а і шавец, і кравец, і каваль, і стругаль”. Ідэю дырэктара ажыццяўлялі разам настаўнікі і бацькі. Настаўнікі малявання распісвалі калоны і малявалі карціны, каб упрыгожыць сталоўку, настаўнікі працоўнага навучання шылі шторы.

Параўноўваю здымкі былога харчаблока школы з тым, што ёсць зараз, і разумею радасць работнікаў сталовай, вучняў, настаўнікаў і кіраўніцтва ўстановы. Цяпер выраз “Смачна есці!” тут вельмі дарэчы.

Наталля ЛУТЧАНКА.
Фота аўтара.

Пашыраць алімпійскую адукацыю ў школах

У зале алімпійскай славы прадстаўніцтва Нацыянальнага алімпійскага камітэта Беларусі ў Брэсцкай вобласці адбылася ўрачыстая цырымонія ўзнагароджання пераможцаў абласнога агляду-конкурсу на лепшую арганізацыю работы па алімпійскай адукацыі сярод аддзелаў адукацыі, спорту і турызму рай(гар)выканкамаў і школьных клубаў “Юны алімпіец” у мінулым навучальным годзе. Арганізатарамі мерапрыемства выступілі прадстаўніцтва НАК Беларусі ў Брэсцкай вобласці і ўпраўленне адукацыі Брэсцкага аблвыканкама. 

— Мэта спаборніцтва — актывізацыя работы ў рамках існуючай Праграмы развіцця алімпійскай адукацыі, заахвочванне найбольш актыўных яе ўдзельнікаў, прапаганда алімпійскіх відаў спорту сярод моладзі і далейшае развіццё алімпійскага руху, — расказала дырэктар прадстаўніцтва НАК Беларусі ў Брэсцкай вобласці А.Л.Белаконенка. — Брэстчына з’яўляецца адзіным рэгіёнам у краіне, дзе алімпійская адукацыя ўкараняецца на аснове распрацаванай праграмы. Нядаўна была прынята новая Праграма развіцця алімпійскай адукацыі на 2017—2020 гады. Акрамя таго, толькі на Брэстчыне праводзіцца абласны злёт клубаў “Юны алімпіец”, які сёлета прайшоў дзявяты раз. Задача праграмы — павышаць алімпійскую дасведчанасць, пашыраць спартыўны кругагляд моладзі, далучаць яе да актыўных заняткаў спортам.

Абласны агляд-конкурс па алімпійскай адукацыі праводзіцца штогод сярод аддзелаў адукацыі, спорту і турызму рай(гар)выканкамаў і школьных клубаў “Юны алімпіец”. Мерапрыемствы, якія сёлета праходзілі ва ўстановах адукацыі пад эгідай прадстаўніцтва, былі прысвечаны 25-гадоваму юбілею Нацыянальнага алімпійскага камітэта Беларусі і Алімпійскім гульням. Клубаўцы ўдзельнічалі ў 5 творчых конкурсах, арганізоўвалі алімпійскія ўрокі, тэматычныя брэйн-рынгі, алімпійскія дні і тыдні, экскурсіі па спартыўных аб’ектах.

Па словах А.Л.Белаконенка, алімпійская адукацыя ўжо даўно і трывала ўвайшла ў школьную праграму. Дух алімпізму прысутнічае не толькі на спартыўных пляцоўках, але і на ўроках гісторыі, замежнай мовы і літаратуры. У алімпійскі адукацыйны працэс разам з творчымі конкурсамі ўключаны амаль усе школьныя прадметы і пазакласныя заняткі. Адукацыя і спорт звязаны непарыўна, бо ад школы залежыць, якія дзеці прыйдуць ім займацца.

На мерапрыемства былі запрошаны старшыні лепшых школьных клубаў “Юны алімпіец” і кіраўнікі аддзелаў адукацыі, спорту і турызму рай(гар)выканкамаў, якія паказалі высокія дасягненні ў рабоце па арганізацыі алімпійскай адукацыі.

Па выніках мінулага навучальнага года лепшыя клубы “Юны алімпіец” дзейнічалі ў гімназіі Іванава (кіраўнік А.М.Бенда, намеснік Л.Ф.Кабрынец), Першамайскім яслях-садзе — сярэдняй школе Бярозаўскага раёна (кіраўнік А.М.Іваноўская, намеснік У.М.Астапенка), Мірскай сярэдняй школе Баранавіцкага раёна (кіраўнік Н.М.Праневіч, намеснік А.І.Скіпар) і гімназіі № 2 Баранавіч (кіраўнік А.М.Дабрачынская, намеснік Н.Л.Хітрык). Лепш за ўсё работу па алімпійскай адукацыі ў мінулым навучальным годзе арганізавалі аддзелы адукацыі, спорту і турызму Іванаўскага (начальнік Р.М.Сыса), Бярозаўскага (начальнік Т.П.Бранько) і Баранавіцкага (начальнік М.Г.Гапко) райвыканкамаў, а таксама Баранавіцкага гарвыканкама (начальнік А.С.Салавей).

Сяргей ГРЫШКЕВІЧ.
Фота аўтара.

Гаспадары пазашкольнага часу

Да іх спяшаюцца нашы дзеці пасля ўрокаў, дзякуючы ім акунаюцца ў свет творчасці, з іх дапамогай і самі становяцца часткай гэтага цудоўнага свету. Гэта педагогі дадатковай адукацыі — людзі, якія выхоўваюць у дзецях любоў да прыгожага. Абласны агляд-конкурс “Педагог дадатковай адукацыі — 2016” сабраў выбітных прадстаўнікоў гэтай прафесіі, каб вызначыць лепшых, а таксама даць магчымасць педагогам абмяняцца ідэямі і вопытам.

Фінал абласнога агляду-конкурсу адбыўся ў Салігорску. Папярэдне ў кожным раёне Мінскай вобласці шукалі самых творчых, таленавітых і артыстычных педагогаў дадатковай адукацыі. 23 прадстаўнікі ўсіх раёнаў Міншчыны і Жодзіна бралі ўдзел у абласным спаборніцтве. Ім неабходна было пераадолець два этапы. На першы, завочны, этап удзельнікі прадаставілі адукацыйныя праграмы аб’яднанняў па інтарэсах, у якіх вядуць заняткі, а таксама відэазапіс свайго майстар-класа. Азнаёміўшыся з гэтымі матэрыяламі, журы вызначыла дзясятку лепшых, якія працягнулі барацьбу ў фінале.
Фінал агляду-конкурсу адбыўся ў Цэнтры творчасці дзяцей і моладзі Салігорскага раёна. Канкурсантаў чакалі два выпрабаванні. Першае — правесці адкрытыя заняткі з незнаёмай групай дзяцей. Задача няпростая, але ўсе фіналісты з ёй справіліся добра. Прадуманымі да дробязей былі заняткі Аляксандра Мікалаевіча Скалабана, педагога дадатковай адукацыі Цэнтра тэхнічнай творчасці дзяцей і моладзі Салігорскага раёна “Аўтамабілі Беларусі. Трасавы аўтамадэлізм як першая ступень прафесійнага самавызначэння навучэнца”. Аднойчы прыйшоўшы на заняткі да педагога, яго выхаванцы на многа гадоў застаюцца вернымі аўтамадэлізму, удзельнічаюць і перамагаюць у спаборніцтвах, разам з педагогам ствараюць і ўдасканальваюць трасу, многія менавіта з аўтамабілебудаваннем звязваюць у далейшым сваё прафесійнае жыццё. Аляксандр Мікалаевіч умее зацікавіць дзяцей, і гэта ён чарговы раз даказаў на конкурсных занятках.
“Паствараем трошачкі — намалюем кошачку” — з такім заклікам звярнулася да ўдзельнікаў сваіх заняткаў Кацярына Арзулаўна Кочава, педагог ЦТДіМ Чэрвеня, і прапанавала маляваць не на паперы, а на тварах. Малады педагог з лёгкасцю змагла наладзіць кантакт з аўдыторыяй і навучыць падлеткаў некаторым прыёмам бодзі-арту. На занятках навучэнцы не толькі малявалі, але і гулялі, спявалі, танцавалі, а ў выніку група дзяцей ператварылася ў групу кацянят.
Ліна Васільеўна Ківісцікава ў Цэнтры творчасці, турызму і экскурсій Жодзіна вядзе заняткі аб’яднання па інтарэсах “Медыясвет”. На конкурсных занятках дзеці з захапленнем слухалі педагога, бо яна прапанавала ім надзвычай актуальную тэму для абмеркавання “Інтэрнэт-монстры: фэйкі і тролі”. Разам яны вызначалі, хто яны такія, чым шкодзяць і як з імі змагацца.
З заняткаў удзельнікі ішлі з добрым настроем і сувенірамі, якія зрабілі з дапамогай педагогаў-канкурсантаў.
Завяршалі абласны агляд-конкурс выступленні канкурсантаў з самапрэзентацыямі “Знаёмцеся, гэта я!”.Журы і гледачы чакалі яркіх выступленняў ад прадстаўнікоў такой творчай прафесіі. І чакалі недарэмна. Аляксандр Мікалаевіч Скалабан не раз атрымліваў шквал апладысментаў, расказваючы аб дасягненнях сваіх выхаванцаў, пра Ірыну Мікалаеўну Пастухову, педагога ЦТДіМ Мінскага раёна, заспявалі прыпеўкі казачныя персанажы; рознакаляровую сімфонію свайго жыцця прадставіла педагог Любанскага ЦДТ Ірына Міхайлаўна Махвіеня. Вольга Андрэеўна Мацулька, педагог ЦТДіМ Смалявіцкага раёна, прызналася, што шчаслівая таму, што яе любімая справа стала работай, што плесці з саломкі ёй ніколі не надакучвае і што саломку яна бярэ з сабой усюды — у падарожжы і на адпачынак. Шмат цікавага расказалі і паказалі канкурсанты. Ірына Віктараўна Таратута, педагог ЦДТ Нясвіжскага раёна, прапанавала журы інтэрактыўную гульню. Прадстаўніца Дзяржынскага раёна Ала Алегаўна Балясава добра іграе на скрыпцы, свае ўменні яна перадала сваім траім дзецям. Яны выйшлі на сцэну падтрымаць маці і зайгралі сямейным квартэтам. Наталля Валянцінаўна Рыбачонак з Крупак расказала, што вядзе тое самае аб’яднанне па інтарэсах, у якім некалі займалася сама. Вось такая пераемнасць. Разам з Наталляй Валянцінаўнай на сцэну выйшлі яе навучэнцы ў вобразах абрадавых лялек, якіх яны ствараюць на занятках разам з педагогам.Па выніках конкурсных выпрабаванняў журы вызначыла пераможцу і лаўрэатаў абласнога агляду-конкурсу, якія прадставяць у верасні Мінскую вобласць на Рэспубліканскім конкурсе прафесійнага майстэрства педагагічных работнікаў “Педагог года ўстановы дадатковай адукацыі дзяцей і моладзі”. Лаўрэатамі конкурсу сталі Ірына Віктараўна Таратута з Нясвіжа і Кацярына Арзулаўна Кочава з Чэрвеня. Пераможцай конкурсу стала Аксана Аляксандраўна Піхцерава, якая працуе ў Слуцкім цэнтры дзіцячай творчасці. Лідарства ў фінале яна захапіла адразу, правёўшы бездакорныя заняткі “Лялькі з бабулінага куфэрка”. Педагог паспела не толькі навучыць дзяцей ствараць ляльку “Вяснянка”, але і пазнаёміць іх са светам абрадавых лялек, расказаць цікавыя факты з гісторыі і культуры Беларусі, праверыць, як інфармацыя і новыя ўменні засвоены дзецьмі. Кожная хвіліна заняткаў была правільна выкарыстана, змястоўна напоўнена і метадычна выверана. Дзеці былі ў захапленні. Сваё лідарства Аксана Аляксандраўна пацвердзіла яскравым выступленнем: перад гледачамі разгарнулася неонавае шоу і панавалі яркія фарбы, а сама педагог аказалася вельмі артыстычнай і цудоўна трымалася на сцэне. У Слуцкім ЦДТ Аксана Аляксандраўна вядзе заняткі ў аб’яднаннях “Чароўная шкатулка” і “Берагіня”. Таксама яна была кіраўніком тэатра моды, удзельнічала і была фіналісткай фестывалю-конкурсу “Млын моды”. Пераможца мае 21 год педагагічнага стажу. Аксана Аляксандраўна жартуе, што ўсё жыццё яе сканцэнтравана ў Цэнтры дзіцячай творчасці. У дзяцінстве яна наведвала мноства гурткоў Слуцкага дома піянераў, які пазней стаў Цэнтрам дзіцячай творчасці, а цяпер сама працуе тут і радуецца, што зноў і зноў іду ць сюды пасля школы дзеці з жаданнем тварыць, вучыцца новаму, спасцігаць таямніцы творчасці.

Дар’я РЭВА.
Фота аўтара.

Урок на сёння і на будучыню

Больш за 250 прадстаўнікоў творчай моладзі Брэстчыны прынялі ўдзел у гала-канцэрце пераможцаў абласнога агляду-конкурсу мастацкіх і індывідуальных выканаўцаў ПТНУ і ССНУ, які праводзіўся ў рамках Рэспубліканскага фестывалю мастацкай творчасці навучэнскай і студэнцкай моладзі “АРТ-вакацыі — 2015”. Арганізатарамі абласнога этапу спаборніцтва, што праходзіў на базе Брэсцкага абласнога цэнтра маладзёжнай творчасці, выступілі ўпраўленне адукацыі Брэсцкага аблвыканкама і Дом навучэнцаў і работнікаў устаноў прафесійнай адукацыі Брэсцкай вобласці.

Агляд-конкурс “Моладзь і час: подзвіг дзеля будучыні” праводзіўся з мэтай грамадзянска-патрыятычнага і мастацка-эстэтычнага выхавання моладзі, падтрымкі творчых ініцыятыў. На працягу амаль трох гадзін навучэнцы ПТНУ і ССНУ Брэстчыны дэманстравалі вакальныя, музычныя, харэаграфічныя і акцёрскія здольнасці ў асвятленні 70-годдзя Перамогі савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне.
— У адборачных этапах агляду-конкурсу прынялі ўдзел каля 1,5 тысячы навучэнцаў, якія прадставілі на суд журы больш за 400 творчых нумароў, прысвечаных Вялікай Перамозе, — адзначыў начальнік упраўлення адукацыі Брэсцкага аблвыканкама М.А.Ціханчук. — Радуе, што сучасная моладзь сябруе з песняй і танцам, мастацкай творчасцю. У жыцці важна не толькі авалодаць цікавай і запатрабаванай прафесіяй, але і вакальнымі, і харэаграфічнымі навыкамі — толькі тады чалавек з’яўляецца гарманічна развітой асобай, калі адкрывае свет у творчасць. У навучэнцаў Брэстчыны ёсць на што паглядзець і чым ганарыцца.
Праграму мерапрыемства, якое складалася з 34 нумароў, адкрыла песня “Героям” у выкананні вакальна-інструментальнага ансамбля “Выток” з філіяла БрДТУ Брэсцкага дзяржаўнага політэхнічнага каледжа. Парадавалі творчымі набыткамі гледачоў і прадстаўнікі Пінскага каледжа БрДУ імя А.С.Пушкіна: народны камерны хор пранікнёна выканаў песню “Паклонімся вялікім тым гадам”, танцавальная група “Не дзяўчаты” прадэманстравала “Настаўніцкае танга”, а Настасся Скалковіч — інструментальную кампазіцыю “Фантазія для цымбал”.
Шмат незабыўных уражанняў падарылі гледачам навучэнцы Брэсцкага дзяржаўнага каледжа сферы абслугоўвання. Нікога не пакінулі абыякавымі выступленні ўдзельнікаў тэатральнай студыі “Рампа” (мініяцюры “Подзвіг дзеля будучыні” і “Нас памятаюць”), тэатра прычосак “Модус” (тэатралізаваная мініяцюра “Гэта было нядаўна, гэта было даўно”), вакальнай студыі (песня “Няпрошаная вайна”), а таксама Марыны Манішкі (песня “Вальс франтавой медсястры”).
Шмат адметных нумароў падрыхтавалі юнакі і дзяўчаты з Баранавіцкага дзяржаўнага каледжа лёгкай прамысловасці імя В.Я.Чарнышова. Так, удзельнікі тэатра чытальніка “Бумеранг” душэўна прачыталі ўрывак з паэмы А.Твардоўскага “Васіль Цёркін”, а танцавальныя калектывы “Свабодная канкурэнцыя” і “Джайв” па-майстэрску выканалі харэаграфічныя кампазіцыі. А вось удзельнікі народнага агіттэатра “Кантраст” прызналіся ў любові да Беларусі праз лірычную песню.
Станоўчыя эмоцыі засталіся ў гледачоў ад выступленняў навучэнцаў Баранавіцкага дзяржаўнага ПТК сферы абслугоўвання. Аляксей Легасцёў на адным дыханні прадэкламаваў урывак з твора Кандрата Крапівы “Ёлкі-палкі”, харавы калектыў “Млада” выканаў песню “Калі мы былі на вайне”, Марына Жардзецкая праспявала “Ляці, пёрка”, а ўдзельнікі тэатра мініяцюр выканалі літаратурна-музычную кампазіцыю “Лісты з будучыні”.
На сцэне выступілі навучэнцы Навамышскага дзяржаўнага прафесійнага ліцэя сельскагаспадарчай вытворчасці, Пінскага дзяржаўнага ПТК лёгкай прамысловасці, Брэсцкага дзяржаўнага прафесійнага ліцэя лёгкай прамысловасці, Брэсцкага дзяржаўнага каледжа чыгуначнага транспарту, Баранавіцкага дзяржаўнага прафесійнага ліцэя будаўнікоў, Пінскага дзяржаўнага аграрна-тэхнічнага каледжа імя А.Я.Кляшчова, Дома навучэнцаў і работнікаў устаноў прафесійнай адукацыі Брэсцкай вобласці, Баранавіцкага дзяржаўнага прафесійнага ліцэя машынабудавання, Лунінецкага дзяржаўнага політэхнічнага ПТК і Высокаўскага дзяржаўнага сельскагаспадарчага ПТК.
Падчас выступленняў адчувалася, што навучэнцы не толькі па-сапраўднаму ўлюбёныя ў творчасць і адносяцца да любімай справы з усёй душой, але і глыбока ўніклі ў ваенную тэму, выдатна ўвасобіўшы яе ў лірычных песнях і танцавальных кампазіцыях. Харэаграфічныя і вакальныя нумары ўражвалі кампазіцыйнай прадуманасцю і майстэрскім выкананнем. Трагічнае і драматычнае чаргавалася з рамантычным і гумарыстычным. Як у жыцці. Але сцэна не жыццё, а толькі сканцэнтраваны яго зрэз з каштоўнымі ўрокамі. Адзін з іх — вайна не павінна паўтарыцца. Урок на сёння і на будучыню.

Сяргей ГРЫШКЕВІЧ.
Фота аўтара.

Тэатральныя таленты паказалі сябе

Агляд-конкурс “Шматаблічны тэатр” сярод навучэнцаў тэатральных аб’яднанняў устаноў дадатковай адукацыі дзяцей і моладзі адбыўся ў Магілёўскім абласным цэнтры творчасці.

Паводле слоў члена журы загадчыцы аддзела культурна-масавай работы абласнога Цэнтра творчасці Валянціны Комар, конкурс закліканы садзейнічаць развіццю агульнай і тэатральнай культуры ўдзельнікаў і кіраўнікоў тэатральных аб’яднанняў устаноў дадатковай адукацыі дзяцей і моладзі, спрыяць павышэнню ўзроўню іх выканальніцкага майстэрства.
За два конкурсныя дні на сцэну выйшла каля 160 пачынаючых акцёраў, ці 17 тэатральных калектываў з розных куткоў Магілёўскай вобласці. Яны прадставілі на суд журы васямнаццаць цікавых пастановак. Усе міні-спектаклі адрозніваліся крэатыўнасцю, добрым акцёрскім выкананнем, арыгінальнымі рэжысёрскімі рашэннямі.
Напрыклад, сярэдняя група тэатральнай студыі “Экстрым” абласнога Цэнтра творчасці вярнула прысутных у свет дзяцінства. Пастаноўка па матывах казкі Наталлі Абрамцавай несла ў сабе і пэўны філасофскі сэнс, прымушала гледача паразважаць. Па словах кіраўніка калектыву Настассі Пералыгінай, дзіцячыя казкі з глыбокай сутнасцю амаль заўсёды з’яўляюцца асновай для пастановак.
— Зараз у сярэдняй групе студыі займаюцца 24 навучэнцы ва ўзросце ад 8 да 11 гадоў. Мы пакуль стараемся не закранаць сур’ёзныя тэмы, як мага больш падаўжаючы пару іх дзяцінства. Пастаноўкі ў асноўным ладзім па матывах казак, значная частка якіх належыць пяру менавіта Наталлі Абрамцавай, бо яе творы маюць паралель з рэальным жыццём і дапамагаюць выхоўваць добрыя маральныя якасці ў дзяцей, — гаворыць Настасся Валер’еўна.
Удзельнікі сярэдняй групы тэатральнай студыі “Экстрым” перад выступленнем, вядома, хваляваліся. Але, нягледзячы на юны ўзрост, многія з іх на вялікай сцэне выступалі не ў першы раз. Як адзначылі пачынаючыя актрысы Таццяна Дысянкова і Карына Палякова, з хваляваннем група справілася і яны спадзяюцца на перамогу.
На перамогу спадзяваліся і астатнія канкурсанты, бо кожны калектыў прадставіў добрыя пастаноўкі. Напрыклад, удзельнікі ўзорнага тэатра ігры і юных вядучых “Бім-бом” абласнога Цэнтра творчасці паказалі спектакль па п’есе А.Сям’янава “Бывайце, анёлы, бывайце!”. Пастаноўка ўразіла глыбінёй рэжысёрскай задумы, а добрая ігра юных акцёраў навяла гледача на перажыванні і роздумы аб захаванні памяці пра герояў ВАВ.
Як адзначыла Валянціна Комар, усе ўдзельнікі паказалі даволі высокі ўзровень тэатральнай ігры. Аднак у любым спаборніцтве заўсёды ёсць лідары. У конкурсе “Шматаблічны тэатр” ім стаў узорны тэатр ігры і юных вядучых “Бім-бом”. Прадстаўнікі гэтага калектыву па выніках двухдзённага конкурснага марафону атрымалі гран-пры конкурсу. Пераможцамі ў намінацыі “Лепшы спектакль” стала тэатральная студыя “Экстрым” абласнога Цэнтра творчасці. Лепшым лялечным спектаклем прызнана пастоноўка аб’яднання па інтарэсах “Светлячок” Дрыбінскага раённага цэнтра дзіцячай творчасці. За арыгінальную рэжысёрскую знаходку пераможным дыпломам у намінацыі “Лепшая рэжысура” быў адзначаны тэатральны калектыў “Школьны тэатр” з Асіповіцкага раённага цэнтра творчасці дзяцей і моладзі. Акрамя таго, пэўныя спектаклі былі адзначаны за выдатную сцэнаграфію, эстэтычнае афармленне, добрае ўвасабленне ваеннай тэмы. Узнагароды атрымалі і пачынаючыя акцёры за лепшае выкананне галоўных роляў і роляў другога плана.

Ганна СІНЬКЕВІЧ.
Фота аўтара.

“Навучыць мастацтву жыць дастойна”

Святам яркіх талентаў і прыгажосці, незабыўным майстар-класам чалавечнасці і мудрасці, непахіснай вернасці аднойчы абраным ідэалам, адданасці Радзіме і непераможнай любові да жыцця стаў фінал абласнога агляду-конкурсу сярод ветэранаў працы галіны і Беларускага прафсаюза работнікаў адукацыі і навукі “Свет маіх захапленняў”.

Форум, які праходзіў у рамках святкавання 70-годдзя вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў і Перамогі савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне, пачынаўся як творчы конкурс. Аднак ужо на раённых этапах фармат мерапрыемства пачаў мяняцца: нават для гледачоў, а тым больш для канкурсантаў і журы ўласна спаборніцтва займела другаснае значэнне. З кожным выступленнем выяўляла, асэнсоўвала сябе, ажывала незвычайная педагагічная прастора, дзе арганізуючымі элементамі былі ўрокі жыцця тых, хто стаяў ля вытокаў ведаў некалькіх пакаленняў, настаўнікаў па прафесіі і прызванні, ветэранаў, якія нават на заслужаным адпачынку аказваюць моцны ўплыў на фарміраванне светапогляду і выхаванне асобы як юных, так і дарослых.
— Выйшла па-сапраўднаму — філасофія розуму і думкі, музыка душы, тое ўзвышанае, што гучала ў вершах, музыцы, творах выяўленчага і дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва, — падзялілася ўражаннямі старшыня Віцебскага абласнога Савета ветэранаў працы галіны і Беларускага прафсаюза работнікаў адукацыі і навукі Леакадзія Аліхвер. — Педагагічная грамадскасць безумоўна элітарная частка інтэлігенцыі. Для лепшых яе прадстаўнікоў заслужаны адпачынак зусім не нагода замкнуцца ў дробязных будзённых клопатах — хутчэй унікальны шанс раскрыць і развіць уласны патэнцыял, выйсці на больш высокі ўзровень існавання, духоўнай арганізацыі. Я ўпэўнена, што такі вопыт патрэбны і карысны для грамадства не менш, чым прафесійныя веды педагога. Важна, каб гэта разумелі сучаснікі і адчувалі самі ветэраны: мы ў сваю чаргу прыкладаем для таго ўсе намаганні.

Заключны этап агляду-конкурсу сабраў напярэдадні Дня настаўніка ў Віцебскім абласным інстытуце развіцця адукацыі 24 прадстаўнікоў 14 раёнаў і гарадоў рэгіёна.
— Жнівень і першая палова восені — асаблівы час менавіта ў нашым жыцці, нашай працы. Падрыхтоўка ўстаноў адукацыі да новага навучальнага года, Дзень ведаў і першы званок, Дзень настаўніка… У кожнага з нас — маленькага ці ўжо ветэрана педагагічнай працы — ёсць свой Настаўнік. І мы на хвалі поспеху і ў цяжкія хвіліны заўсёды ўспамінаем яго, гаворым яму дзякуй — наяве ці ў памяці. Гэта ключавы момант — так перадаюцца нашы традыцыі ад пакалення да пакалення, — вітаючы герояў свята, падкрэсліў першы намеснік начальніка ўпраўлення адукацыі Віцебскага аблвыканкама Леанід Сцяпанаў. — Заўсёды з павагай і вельмі беражліва мы ставімся да ветэранаў. На іх лёс выпала нямала выпрабаванняў. Аднак, успамінаючы педагогаў савецкай школы, сёння ўсе прызнаюць: мы павінны на іх раўняцца. А ўсе вы былі актыўнымі ўдзельнікамі будаўніцтва гэтай школы. У вобласці жыве звыш 13 тысяч ветэранаў галіны, якія стаяць на прафсаюзным уліку, — прыкладна столькі ж, колькі працуючых педагогаў. Ведаю, што вы іх заўсёды падтрымліваеце, калі трэба — дапамагаеце, а пры неабходнасці і заменіце. Тым не менш аднойчы настае час, калі мы кажам “бывай” рабоце. І тут вельмі важна кожнаму мець захапленне па душы. Калі ўпершыню па ініцыятыве прафсаюза мы арганізавалі падобнае мерапрыемства ў Браслаўскім раёне, прапанавалі ветэранам паказаць свае захапленні — ужо тады вынік уразіў. Зараз тое ўражанне на некалькі парадкаў узмацнілася. Дзякуй тым, хто прыдумаў і адгукнуўся на гэты конкурс, таму што пакуль ёсць у кожнага з нас захапленне, справа ўсяго жыцця, датуль мы непасрэдна ўдзельнічаем у жыцці краіны.
…У фае адразу прыцягвала ўвагу выстава конкурсных работ і прэзентацыйных буклетаў. Літаральна праз некалькі хвілін пасля яе адкрыцця ля кожнага стэнда завіраваў невялічкі натоўп: экспазіцыі былі настолькі цікавыя і змястоўныя, што мімаволі хацелася затрымацца, разглядзець, пагутарыць з аўтарамі. Педагогі-ветэраны дзейнічалі прафесійна: змястоўна, у цікавай форме адказвалі на пытанні (у выніку колькасць слухачоў і суразмоўцаў відавочна расла) ды яшчэ нейкім дзівам паспявалі падзяліцца навінамі і ўражаннямі з калегамі, пазнаёміцца, абмяняцца адрасамі і тэлефонамі. Выстава як інтэрактыўная пляцоўка абмену вопытам сама па сабе магла б ста ць падзеяй дня для яе ўдзельнікаў і гасцей. А тое, што адбылося далей у актавай зале, пераўзышло самыя смелыя чаканні, і назваць яго іначай як падзеяй нават не рэгіянальнага, а рэспубліканскага значэння будзе няправільна. Неверагоднае па сіле ўздзеяння, феерычнае шоу — прычым ніякіх модных спецэфектаў фіналісты конкурсу не выкарыстоўвалі: зачароўвала гучанне Слова, захапленне выклікалі Таленты. Вялікая літара тут не літаратурны прыём, проста па-іншаму не перадаць маштаб мерапрыемства. Гэта трэба было бачыць і чуць.
— Як сказаў Дзмітрый Кавалеўскі, музыка выпраменьвае такую ж энергію, як і сонца. Яно абуджае прыроду і нараджае вясну на зямлі. Так і музыка пераўтварае чалавека, нараджае вясну ў яго душы, — пераканана спявачка, паэт і кампазітар, уладальніца ганаровага звання “Чалавек года Віцебшчыны — 2011” Ганна Шакола (Глыбоцкі раён). — Для мяне спяваць заўсёды было гэтак жа натуральна, як дыхаць. Нарадзілася я на Пастаўшчыне, закончыла Варапаеўскую музычную школу, музычна-педагагічны факультэт педагагічнага інстытута імя Максіма Горкага ў Мінску. Потым лёс звязаў мяне з Грузіяй (муж ваеннаслужачы), але і там спявала беларускія песні, а з якім захапленнем іх слухалі! З 1989 года жыву ў Глыбокім. Менавіта гэтая зямля натхніла мяне на творчую дзейнасць. Неўзабаве пасля таго, як прыйшла працаваць у сярэднюю школу № 3, паспрабавала пісаць музыку. Плённым было творчае супрацоўніцтва з дырэктарам школы Віталем Гарановічам — некалькі дзясяткаў песень, а ў 2003 годзе пабачыў свет наш першы зборнік песень “Глыбоцкі вальс”. Я стварыла вакальную групу настаўнікаў: спявалі на розных мерапрыемствах, святах, паспяхова ўдзельнічалі і перамагалі ў конкурсах. Песня “Сафійскі сабор” увайшла ў зборнік “Горад над Дзвіной” і заняла 2 месца ў абласным конкурсе “На зямлі святой Сафіі” ў Полацку. У Глыбокім прайшлі тры мае творчыя канцэрты. Вельмі прыемна, што сённяшняе свята мне даверылі адкрыць сваёй песняй. Мы выбралі твор на словы Зоі Наваенка з апошняга па часе выдання зборніка “Табе, маё Глыбокае”, прысвечанага 600-годдзю нашага горада.

У загалоўку гэтага матэрыялу я выкарыстала вершаваны радок яшчэ аднаго лаўрэата конкурсу — яркай прадстаўніцы сучаснай паэтычнай школы Віцебшчыны, асобы ўнікальнай і харызматычнай — Джэмы Пугачэўскай. Выступленне навапалачанкі стала адным з кульмінацыйных момантаў свята. Ва ўнісон з агульным настроем залы прагучалі вершы “Гады мае” і “Паэту полацкай зямлі”. Аднак асабліва ўразілі ўсіх пранізліва горкія, поўныя трывожнай любові і непазбыўнай пяшчоты да малой радзімы вершы, прысвечаныя Дзісне. Дарэчы, дзякуючы гэтай жанчыне культурнае жыццё ў слаўным сваёй гісторыяй гарадку Мёршчыны прыкметна ажывілася. З настаўнікаў-літаратараў энтузіяст паэтычнага слова арганізавала творчую групу пад назвай “Пунсовы ветразь” у гонар твора Аляксандра Грына, чые сваякі жылі на Дзісненшчыне. Па нядзельных вечарах у мясцовым музеі гучаць песні пад жывую музыку, паэты абмяркоўваюць вершы, краязнаўцы — здабыткі сваіх даследаванняў. Вялікі рэзананс атрымаў калектыўны зборнік “Мы любім Дзісну”.
— Галоўны герой маіх твораў — сучаснік, — расказала Джэма Іванаўна. — Зараз маю багата кніг, публікацый, але першы зборнік для паэта — як першае каханне. Ён так і называўся — “Маім сябрам”, і там сапраўды ўспамінаюцца 146 прозвішчаў сяброў-настаўнікаў, родных і цікавых людзей, якім прысвяціла свае вершы і прозу.
Не менш арыгінальнымі і змястоўнымі былі выступленні калег па паэтычным цэху — палачанкі Людмілы Дзянісавай (яна ўпершыню чытала вершы ў такой вялікай аўдыторыі; хацелася, каб абавязкова быў працяг, аўтар цікавы і з высокім патэнцыялам), Зоі Наваенка з Глыбокага (выдатнік народнай асветы, настаўніца хіміі і біялогіі вышэйшай катэгорыі — сёння актыўны пазаштатны карэспандэнт раённай газеты, акрамя таго, друкуецца ў рэспубліканскіх выданнях і нават у Чыкага) і Валянціны Латышавай з Сенненшчыны (вышыўкі Валянціны Георгіеўны і яе выхаванцаў атрымалі высокую ацэнку прафесіяналаў, з імі можна было пазнаёміцца падчас выстаў у Віцебскіх абласных ІРА і краязнаўчым музеі, на Міжнародным фестывалі мастацтваў “Славянскі базар у Віцебску” і ў Палацы Рэспублікі; да вершаскладання педагог звярнулася параўнальна нядаўна — першыя вершы напісаны для вучняў на раённы конкурс “Ранішняя зорка”). А таксама віцяблянкі Галіны Главацкай (Кастрычніцкі раён) і Маргарыты Юшкевіч, якая прадставіла Віцебскі раён.

Маргарыта Дзмітрыеўна — асоба вядомая як у раёне, так і далёка за яго межамі. Яе ведаюць як таленавітага педагога, многія вучні якой па прыкладзе любімай настаўніцы абралі педагагічную спецыяльнасць, дырэктара, пры якім Старасельская школа пераехала ў новы будынак, заснавальніцу працоўнай дынастыі (дачка і ўнучка — педагогі). Аднак ці не найперш — як патрыёта і гісторыка-энтузіяста, арганізатара гісторыка-краязнаўчага музея, які з 1994 года мае званне “народны”, аўтара 10 кніг і мноства публікацый у перыядычных выданнях, прысвечаных подзвігу савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне і гісторыі роднага краю. Дзякуючы конкурсу мы змаглі бліжэй пазнаёміцца з паэтычнымі старонкамі творчасці Маргарыты Юшкевіч.
— Усе мы, хто сабраўся сёння тут, — шчаслівыя людзі, — выразіла агульны настрой Галіна Главацкая. — Таму што змаглі падзяліцца, чым жыве душа, чым духоўна напоўнены наш пасляпрацоўны час. Мне найбольш блізкія людзі, захапленне якіх — паэзія. Наш клуб, арганізаваны ў сакавіку 2010 года па ініцыятыве Савета ветэранаў Кастрычніцкага раёна і нашага прафсаюзнага лідара Ірыны Яфіменка, так і называецца — “Паэтычнае слова”. Мы, аднадумцы-ветэраны, “апошнія дзеці дай бог, каб апошняй вайны”, збіраемся разам, каб пачытаць свае вершы, расказаць пра набалелае, тое, што хвалюе, чым мы сёння жывём і чым жыве наша краіна, сустракаемся з вядомымі сучаснымі паэтамі Прыдзвіння. На пасяджэнні клуба прыходзяць школьнікі і гімназісты, пастаяннымі іх удзельнікамі з’яўляюцца навучэнцы сярэдняй школы № 11 Віцебска, якая гасцінна прымае нас у сваіх сценах. За 4 гады выдадзены некалькі зборнікаў вершаў, напісаных найбольш актыўнымі ўдзельнікамі клуба.
На жаль, фармат адной публікацыі не дазваляе бліжэй пазнаёміць чытачоў з творчымі здабыткамі ўсіх лаўрэатаў — аўтараў сапраўдных шэдэўраў мастацкай фатаграфіі, выяўленчага і дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва Надзеі Салаўёвай і Раісы Фірсавай, Галіны Буевіч і Людмілы Кузьменка, Алы Арлоўскай і Любові Панцялеевай, Ніны Губарэвіч, Наталлі Дзеравяшка і Валянціны Макацерчык. Асобна варта адзначыць таленты майстра суднамадэлявання Аркадзя Паліўкіна з Чыгуначнага раёна Віцебска і майстроў мастацкай самадзейнасці — удзельнікаў вакальнай групы хору ветэранаў педагагічнай працы Чыгуначнага раёна Віцебска “Натхненне”, хору ветэранаў педагагічнай працы Кастрычніцкага раёна Віцебска “Гармонія”, вакальнай групы хору ветэранаў педагагічнай працы “Аптымісты”, калектыву “Бешанковіцкія бабулі” (вось ужо сапраўды — куды там “буранаўскім”), Раісы Курбанавай і Здзіслава Кісяля з Аршанскага раёна, Раісы Піталенка і Яўгена Клямята з Першамайскага раёна Віцебска. І, канечне ж, трэба назваць чараўніц фітадызайну — палачанку Вольгу Каланда і віцяблянку Галіну Дзямешчанка (якая, акрамя таго, паспяхова займаецца журналістыкай).
— Як немагчыма адзіным росчыркам пяра напісаць геніяльны верш, узмахам кісці стварыць шэдэўральную карціну, так нельга ў некалькіх словах даць ацэнку таму, што сёння адбылося, — словы падзякі старшыні Віцебскай абласной арганізацыі Беларускага прафсаюза работнікаў адукацыі і навукі Аляксандра Суханава ў завяршэнне форуму прагучалі як прызнанне ў каханні. — Фармат, у якім адбывалася гэтая сустрэча, незвычайны. Хачу сказаць, што гэтая сцэна за амаль 50 гадоў свайго існавання не бачыла падобнага. Дзякуй вам, дарагія ветэраны, за тую працу, якую вы самааддана рабілі і працягваеце рабіць: яе кошт невымерны — сотні і тысячы дзяцей, якія знайшлі сваё месца ў жыцці. І за тыя дабрыню, святло і радасць, якія вы шчодра дорыце свету.

Таццяна БОНДАРАВА.
Фота аўтара.

Лідарскі фармат

У аўторак у Нацыянальным цэнтры мастацкай творчасці дзяцей і моладзі завяршыўся Нацыянальны дзіцячы форум “Дзеці Беларусі за моцную і квітнеючую Беларусь”. Яго ўдзельнікамі сталі 98 лідараў дзіцячых і маладзёжных грамадскіх аб’яднанняў, органаў вучнёўскага самакіравання, члены дзіцячых і маладзёжных саветаў і парламентаў гарадоў, якія рэалізуюць ініцыятыву “Горад, дружалюбны да дзяцей”, удзельнікі заключнага этапу III Рэспубліканскага агляду-конкурсу “Лідар года — 2014”. Падчас форуму былі ўзнагароджаны пераможцы і прызёры адкрытага рэспубліканскага конкурсу маладзёжных і сацыяльных праектаў “Нашы справы роднаму гораду!” і конкурсу “Лідар года — 2014”.

Адкрыў форум намеснік міністра адукацыі Віктар Віктаравіч Якжык і агучыў зварот міністра адукацыі Сяргея Аляксандравіча Маскевіча, дзе выказвалася спадзяванне на далейшае прадукцыйнае супрацоўніцтва з моладдзю, якая “валодае высокім інтэлектуальным патэнцыялам і сур’ёзнымі прафесійнымі, творчымі магчымасцямі, што актыўна садзейнічаюць развіццю краіны праз рэалізацыю сацыяльна значных праектаў”. Пра гэта гаварыла і дырэктар Нацыянальнага цэнтра мастацкай творчасці дзяцей і моладзі Надзея Васільеўна Васільчанка. Гэтае супрацоўніцтва яна назвала прадукцыйным дыялогам паміж дарослымі і дзецьмі, вынікам якога стала рэалізацыя ў краіне буйных цікавых сацыяльна значных праектаў, прапанаваных дзецьмі.

Звяртаючыся да ўдзельнікаў форуму, прадстаўнік Дзіцячага фонду ААН (ЮНІСЕФ) у Беларусі Юрый Віктаравіч Аксамітны зазначыў: “Для Арганізацыі Аб’яднаных Нацый вельмі важна бачыць у вас партнёраў. Прыемна, што вы не толькі вызначаеце праблемы, але і дапамагаеце іх вырашаць. Хачу звярнуць увагу і на тое, каб вашы высілкі былі накіраваны на пазітыўнае вырашэнне пытанняў па прадухіленні ВІЧ/СНІДу, дзіцячага траўматызму і, як наступства, дзіцячай інваліднасці. Памятайце, што не ўсе дзеці знаходзяцца ў роўных умовах, ёсць дзеці і падлеткі, якія патрабуюць больш увагі. Сярод іх і дзеці з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця, і падлеткі, якія па розных прычынах уцягнуты ў канфлікт з законам. І вельмі важна, каб вашы адносіны да іх, ваша работа садзейнічалі таму, каб яны будавалі сваю будучыню разам з вамі”.
Падчас дзіцячай канферэнцыі моладзь прадставіла свае погляды. “Лідарства як спосаб развіцця сацыяльнай актыўнасці маладзёжнай групы” — так гучала тэма выступлення Аляксандры Лаўровай, навучэнкі сярэдняй школы № 14 Салігорска Мінскай вобласці, намесніка старшыні парламента дзяцей і навучэнскай моладзі Салігорcка. “Работа парламента патрабуе ад удзельнікаў якасцей, якімі валодаюць лідары, — адзначыла дзяўчына. — А лідар — гэта чалавек, здольны павесці за сабой, прабудзіць інтарэс да справы. Але самае неабходнае — уменне зносін, уменне знайсці правільныя словы, запаліць сваёй ідэяй. Не трэба забывацца і пра здаровую крытыку, а калі яе баішся, лепш ніколі і нічога не рабіць. Лідара адрознівае і здольнасць бачыць перспектыву, здольнасць не здавацца ў выпадках, калі неабходна пераадолець перашкоды, у тым ліку непаразуменне і недавер равеснікаў. І любыя праблемы вырашальныя, калі ёсць зладжаная каманда”. Доказам таго, што Аляксандра мае сапраўдную каманду, сталі тыя станоўчыя змены, якія адбыліся ў горадзе за два гады — менавіта столькі часу ў горадзе рэалізуецца ініцыятыва “Горад, дружалюбны да дзяцей”.

Прыклад такой зладжанай каманды — і дзіцячы парламент Пінска Брэсцкай вобласці, які прадставіла яе ўдзельніца Ганна Блішчык. Яна расказала пра тыя сацыяльныя праекты, якія ўжо рэалізаваны ў яе горадзе. Гэта адкрыццё дзіцячых кафэ “Ласунак” і “Верона”, стварэнне скейт-парку, валанцёрскі клуб “Равеснік равесніку”. Падзялілася і тымі задумкамі, якія яны яшчэ толькі рыхтуюць да рэалізацыі.
Усе ўдзельнікі канферэнцыі мелі магчымасць папрацаваць на інтэрактыўных пляцоўках. Напрыклад, у пытаннях маладзёжнай праектнай дзейнасці яны разбіраліся разам са старшынёй Рэспубліканскага грамадскага аб’яднання “Беларуская асацыяцыя клубаў ЮНЕСКА” Дзмітрыем Юр’евічам Субцэльным. Удзельнікі пляцоўкі прадставілі 14 праектаў самай рознай накіраванасці: экалогія, валанцёрства, сацыяльная работа, дабрачыннасць і іншыя. Мадэль паспяховага маладзёжнага праекта прадставіла маладзёжны лідар “Беларускай асацыяцыі клубаў ЮНЕСКА” Лізавета Капітонава. Яна агучыла свой погляд на тое, якім павінен быць паспяховы маладзёжны праект, каб яго аўтар мог разлічваць на атрыманне гранта для яго рэалізацыі, на тое, наколькі важна ў гэтай справе каманда і супрацоўніцтва. Менавіта такім з’яўляецца яе праект, які яна стварала сумесна са сваім паплечнікам Ягорам Стасэлькам “Першы крок разам” па падрыхтоўцы выхаванцаў дзіцячага дома № 7 Мінска да самастойнага жыцця.
Другі дзень форуму стаў самым хвалюючым для 21 фіналіста конкурсу “Лідар года” — па тры з кожнай вобласці і Мінска. Каб атрымаць гэтае званне, ім прыйшлося паспаборнічаць на “Flash-прэзентацыі” і ў “Двайным перформансе”, дзе трэба было паказаць артыстызм, гумар, уменне працаваць з аўдыторыяй і інш. У выніку творчых баталій “Лідарам года — 2014” стаў Арцём Смірноў, навучэнец сярэдняй школы № 2 Барысава (Мінская вобласць). 2 месца заняў Аляксей Юхімец, навучэнец Кадзінскай сярэдняй школы (Магілёўскі раён). Завяршыла тройку лідараў Ірына Дэйкала, навучэнка сярэдняй школы № 21 Баранавіч (Брэсцкая вобласць).

У конкурсе сацыяльных праектаў “Нашы справы роднаму гораду!” былі вызначаны пераможцы ў трох намінацыях. У намінацыі “Лідарскія арыенціры” перамог Уладзіслаў Левін, навучэнец гімназіі № 24 Мінска. Аўтарам лепшай “Flash-прэзентацыі” стала Яна Базылева, навучэнка сярэдняй школы № 62 Мінска. У намінацыі “Двайны перформанс” перамог Канстанцін Кулік, выхаванец гімназіі № 2 Ваўкавыска (Гродзенская вобласць).

 

Святлана НІКІФАРАВА.
Фота Алега ІГНАТОВІЧА.