Падарожжа па гарадах-пабрацімах

Дзень нараджэння горада — агульнае свята для палачан. Праграма святкавання ўключала каля 80 мерапрыемстваў: канцэрты, фестывалі, тэматычныя пляцоўкі, прэзентацыі і многае іншае. Яркім штрыхом свята с...

“У кожнага свой, мілы сэрцу куток”

Уявім, што мы — жыхары не ХХІ, а, скажам, ХІ або нават V стагоддзя і разам са сваёй сям’ёй, роднымі, сябрамі вырашылі заснаваць новае паселішча на ўскрайку маляўнічага сасновага бору, дзе л...

Слонімскае барока

Барока, ракако, класіцызм, мадэрн — у гэтых архітэктурных стылях пабудаваны на Слонімшчыне храмы, капліцы і жылыя дамы, якія дайшлі да нашага часу праз віхуры XVII — першай паловы ХХ стагоддзя. ...

Мы ў паход з сабой бяром відэакамеру

Пандэмія ўнесла пэўныя карэкціроўкі ў дзейнасць аб’яднанняў па інтарэсах турысцка-краязнаўчага профілю. І ўсё ж рукзакі за плячыма, палаткі на ўскрайку лесу, песні пад гітару ля вечаровага вогнішча, ...

Пад чаротавымі стрэхамі

Успаміны пра малую радзіму (для многіх беларусаў яны звязаны з вобразамі вясковага жыцця) часцей за ўсё ўзнікаюць у нас, калі ўзгадваем далёкае дзяцінства і юнацтва, часы сваёй маладосці. У такія мом...

Нас вітае Беларусь

Чалавецтва змагаецца з каранавірусам, межы многіх краін, у тым ліку нашых суседзяў, закрыты, беларусам рэкамендавана ўстрымацца ад замежных паездак. Сітуацыя не самая прыемная, асабліва калі ўлічыць,...

Вілейка. Вілія. Вялля

Ад Вілейкі да Асіповіч — 203 км, ад Вілейкі да Любані — 201 км, ад Асіповіч да Любані — 108 км. На гэтыя звесткі жыхары Вілейскага раёна могуць справядліва запярэчыць: ад Вілейкі да Асіповіч уся...

Каля вытокаў Нёмана

Льецца Нёман паміж гораў, // Светлы, чысты, як з расы, // Накапаў ён ям і нораў, // Гоніць воду праз лясы… Гэтыя знакамітыя коласаўскія радкі справядлівыя ў дачыненні да Уздзенскага, Стаўбцоўскага, К...

Дзе заканчваецца горад

У эпоху ўрбанізацыі і глабалізацыі вясковая аўтэнтычнасць, на жаль, паступова знікае. Асабліва гэта відаць на прыкладзе населеных пунктаў, размешчаных недалёка ад вялікіх гарадоў. Але толькі не Гомел...

Дзе бярозы шапочуць

Пра паходжанне назвы Бярозы здагадаецца нават першакласнік: канечне, ад слова “бяроза”. Але чаму тады ў сучаснай Бярозе так мала бяроз? На вуліцах і ў скверах дастаткова клёнаў, таполяў, на ...

Тут слаўна, утульна

Горад са слаўным мінулым і слаўнымі традыцыямі, слаўнымі працавітымі людзьмі, горад народнай славы — менавіта такія асацыяцыі ўзнікаюць з населеным пунктам на паўднёвым усходзе Магілёўскай вобла...

Горад над Віцьбай

Ці была б гісторыя Віцебска настолькі багатай, насычанай драматычнымі і гераічнымі старонкамі? Ці стаў бы Віцебск малой радзімай для цэлай плеяды знакамітых мастакоў, пісьменнікаў, навукоўцаў, военач...

Зусім не глуш

У даўнія часы, калі Глушчына была па-сапраўднаму глухім лясным краем, адправіўся сын князя на паляванне ды прапаў. Тры тыдні блукаў бацька разам з дружыннікамі па тутэйшых пушчах. Выпадкова натрапілі...

Шчаслівай будучыні!

І чаму Ельск назвалі Ельскам? Елкі ў гэтым куточку Палесся сустракаюцца рэдка, наўкола — амаль адны сосны: меднастволыя, стромкія, нібыта карабельныя мачты; разгалістыя, моцныя, нібыта дубы; адметныя...

Добрых спраў зачынцы

“Талачынцы — не злачынцы, добрых спраў яны зачынцы”, — пісаў жартаўліва ў сваёй “Одзе Талачыну” Пімен Панчанка. Калі ­гаварыць сур’ёзна, то жы­хары Талачына, сапраўды любяць зачынаць добрыя справы. А...

Жыццё на вышыні

Кажуць, студэнцкія гады — самыя цікавыя ў жыцці. Калі яшчэ можна быць такімі вясёлымі, шчаслівымі, бесклапотнымі? Калі яшчэ выпадзе магчымасць так цешыцца паходамі, праседжваць ночы ля вогнішча, спяв...