Механічныя насякомыя? Лёгка!

У ХХІ стагоддзі робататэхніка ўжо не здаецца чымсьці незвычайным і зразумелым толькі прафесіяналам. Сёння стварэннем робатаў захапляюцца не толькі дарослыя, але і дзеці. Днямі ў Гомельскім абласным цэнтры тэхнічнай творчасці дзяцей і моладзі прайшоў абласны конкурс па радыёканструяванні, дзе юныя вынаходнікі паказалі свае таленты.

Удзельнікам трэба было прайсці тры туры: тэарэтычны, практычны і абарону дамашняга задання — робата. Апошні этап у гэтым годзе быў уведзены эксперыментальна, каб разнастаіць праграму конкурсу і прыцягнуць моладзь да новых тэхналогій. На першых двух турах групы чаргаваліся: адны рашалі задачы, іншыя працавалі са схемамі. Хтосьці з лёгкасцю рабіў і тое, і другое, а некаторым удзельнікам практыка далася складаней за тэорыю. За гадзіну дзецям трэба было знайсці памылкі ў атрыманай схеме, выправіць іх, сабраць прыладу і не забыцца пра дадатковыя вымярэнні. Не дзіўна, што ў лабараторыях нервова хапаліся за галовы і правадкі!
— Для мяне і тэорыя, і практыка заўсёды былі простымі, — прызнаецца Уладзіслаў Зялінскі, пераможца, уладальнік дыплома ІІ ступені ў старшай групе. — Хіба што ў гэтым годзе змяніўся практычны этап. Раней мы паялі, а цяпер збіралі прыладу на макетах. Гэта стварыла некаторыя складанасці, але ў цэлым усё вырашальна.Пасля першых двух тураў наступіла самае цікавае — абарона робатаў. Удзельнікі павінны былі прадставіць BEAM-робатаў — канструкцыі, якія рэагуюць на змены ў навакольным асяроддзі, як жывыя істоты. Тэма конкурсу гучала як Beetle juice (“Кактэйль з насякомых”), таму і робаты былі адпаведнымі — у выглядзе насякомых разнастайных форм і памераў.
Не ўсе ўдзельнікі выканалі патрабаванні. Некаторым камісія задавала пытанне “Ты сам лічыш гэта робатам?”. Былі і дыскусіі, і гарачыя спрэчкі, і бліскучыя работы. Робаты рэагавалі на святло, колер паверхні, па якой рухаюцца, наяўнасць перашкод. У абароне дамашняга задання ў старшай групе перамог Дзмітрый Буланаў і яго робат-павук, які рухаўся, фіксаваў перашкоды і агібаў іх. Гэты твор ацанілі ўсе.
Прызавых месцаў было шмат. Старшую і малодшую групы ўзнагароджвалі за ўсе тры туры асобна, а потым ужо называлі абсалютных пераможцаў. У малодшай групе дыплом І ступені атрымаў Павел Вярыга, а лепшым у старшай групе стаў Аляксандр Лясніцкі, пераможца конкурсу навукова-тэхнічнай творчасці навучэнцаў Саюзнай дзяржавы “Таленты XXI стагоддзя”.
— З кожным годам цікавасць да конкурсу расце, — расказвае дырэктар Гомельскага абласнога цэнтра тэхнічнай творчасці дзяцей і моладзі Наталля Алейнік. — Так здарылася, што ў нейкі перыяд — гэта былі складаныя часы — ён крыху сціх. Зараз тэхнічная творчасць, асабліва навукова-тэхнічная, адраджаецца. З’яўляецца здаровая канкурэнцыя. Калі мала ўдзельнікаў — ёсць відавочныя лідары. Яны прыходзяць спакойнымі і ўпэўненымі, што атрымаюць перамогу. Чым больш удзельнікаў, тым большы азарт. Дзе гарантыя, што ты лепшы? Яе няма. Таму хлопцам трэба максімальна выкласціся. Гэта вельмі добра, і выхаванцы самі гэта адзначаюць, бо дзякуючы такому спаборніцтву яны растуць і прафесійна, і ў маральным плане — фарміруецца ўнутраны стрыжань, воля да перамогі.
Можна пахваліцца тым, што мы пачалі далучаць да нашай дзейнасці дзяцей з шасці гадоў. Тэхнічнай творчасцю можна прафесійна займацца толькі з 11 гадоў. Аднак калі дзіця да гэтага ўзросту не захапілася ёй, то шансы, што гэта стане яго жыццём, значна змяншаюцца. Менавіта таму мы сталі прыцягваць малых і адкрылі дзіцячы цэнтр навуковых адкрыццяў “ІнаПарк” — месца, куды бацькі могуць прыйсці і пазаймацца навукай разам з дзецьмі. Калі спадабалася, заўсёды ёсць магчымасць запісацца ў гурток, каб працягнуць заняткі. Сёння ў нас ужо існуе пяць груп малодшых дзетак. Гэта нашы будучыя канкурсанты, будучыя навукоўцы.

Святлана КРАЎЧАНКА,
навучэнка 11 класа Гомельскага дзяржаўнага абласнога ліцэя.

Пакінуць каментарый

Ваш электронны адрас не будзе апублікаваны. Абавязковыя палі пазначаны *