Мой тата — ЧЭМПІЁН

З такімі словамі забег шасцігадовы Максімка ў пакой, дзе я размаўляла з яго бацькам Эдуардам Лаўранюком. Вочы хлопчыка свяціліся, і было відаць, што ён па-сапраўднаму ганарыцца сваім бацькам, магчыма, з-за ўзросту нават не ведаючы, што гэта значыць. А ганарыцца ёсць чым. Эдуарду было чатыры гады, калі траўма пазваночніка не дазволіла яму перамяшчацца. Пра стапрацэнтнае вылечванне…

Суразмоўца

RSS

Моўны камфорт

У праекце Стратэгіі “Навука і інавацыі: 2018—2040”, падрыхтаванай Нацыянальнай акадэміяй навук Белар...