Дырэктар гімназіі Нароўлі Алена Максіменка вырашае адміністрацыйныя пытанні, падтрымлівае творчых калег і вынікова рыхтуе навучэнцаў да алімпіяды і ЦЭ. Згуртаванасць калектыву аднадумцаў дазваляе інтэлектуальна расці кожнаму дзіцяці. Падрабязнасці — у матэрыяле карэспандэнта “Настаўніцкай газеты”.
— Я абсалютна шчаслівы чалавек, паколькі займаюся любімай справай, з гордасцю нашу званне настаўніка, — з душэўнай цеплынёй прамаўляе Алена Міхайлаўна. — На чале гімназіі ўжо 8 гадоў, і за гэты час вызначыла ўласную формулу работы з калектывам і навучэнцамі.
Самае галоўнае — стварыць камандны дух сярод настаўнікаў, аб’яднаць ідэяй вучняў, тады ўсе ўдзельнікі адукацыйнага працэсу адчуваюць сваё дачыненне і імкнуцца не падвесці, працаваць на вынік. Для мяне наша гімназія — маленькая краіна, у якой беражліва захоўваюцца традыцыі, перадаецца бясцэнны педагагічны вопыт, назапашаны настаўнікамі, ганарацца перамогамі і дасягненнямі дарослых і дзяцей. Але галоўнае ва ўстанове — дух, які фарміруецца калектывам настаўнікаў, навучэнцаў і іх бацькоў. Мы адна вялікая каманда: калі рыхтуемся да абласных алімпіяд, то робім гэта разам, калі ўдзельнічаем у раённых конкурсах, мерапрыемствах — таксама разам.
Дарэчы, вялікая ўвага ва ўстанове адукацыі ўдзяляецца адораным навучэнцам і інавацыйным падыходам у іх навучанні. Тут паспяхова здаюць ЦЭ, радуюць вынікамі разумнікі і разумніцы ў алімпіядным руху. Тры гады назад пачаў працаваць першы профільны клас педагагічнай накіраванасці. У мінулым годзе з’явіўся аграрны клас. Ёсць у гімназіі планы і на будучыню — адкрыццё інжынернага класа.
Як адзначаюць калегі, Алена Міхайлаўна з’яўляецца прыкладам мудрасці і дабрыні. Дзякуючы яе энтузіязму і таленту, вучні адкрываюць для сябе свет новых магчымасцей і імкненняў. І гэта адназначна адчуваецца пры зносінах. Кожны дзень дырэктара распісаны па мінутах: абход школы, кантроль харчавання, захаванне бяспекі, сустрэчы з бацькамі і вядзенне ўрокаў беларускай мовы і літаратуры.
— Работа з дзецьмі — сапраўднае натхненне, — лічыць суразмоўніца. — Хваліцца не люблю, але нашы гімназісты паказваюць добрыя вынікі ў алімпіядным руху. Шмат гадоў запар навучэнцы не займалі прызавых месцаў на абласным этапе рэспубліканскай прадметнай алімпіяды, і вось на працягу двух гадоў адзначаецца рост. Пазалетась заваяваны 1 дыплом, а ў мінулым годзе — 2. Па выніках абласнога этапу (сярод 4—9 класаў) таксама назіраецца станоўчая дынаміка: летась навучэнцы заваявалі 4 дыпломы. Тры гады запар па выніках ЦТ, ЦЭ на ўзроўні раёна нам удаецца ўтрымліваць лідзіруючыя пазіцыі.
Сёння ў школе працуюць 35 захопленых педагогаў. Цікава, што з іх 7 — выпускнікі ўстановы, якіх гасцінна прынялі ў дружную педагагічную сям’ю.
— Сёлета наша выпускніца Віялета Пісарэнка, малады спецыяліст-мэтавік, паспяхова працуе ў сярэдняй школе № 2 Нароўлі імя І.М.Шаўрэя, — працягвае Алена Міхайлаўна. — У 2025 годзе яшчэ дзве выпускніцы атрымаюць дыпломы Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Ф.Скарыны, дзяўчаты вернуцца ў родны раён настаўніцамі замежнай мовы.
У размове дырэктар адзначае, што стратэгічнае партнёрства — важны этап ва ўмацаванні супрацоўніцтва паміж установамі агульнай сярэдняй і вышэйшай адукацыі:
— Сёлета заключылі дагавор з ГДУ імя Ф.Скарыны аб супрацоўніцтве. У лістападзе гімназісты, якія вучацца ў класах педагагічнай накіраванасці, на адзін дзень адчулі сябе студэнтамі. Дзеці змаглі акунуцца ў атмасферу ВНУ, для іх прэзентавалі факультэты, прадэманстравалі магчымасці навукова-даследчых студэнцкіх лабараторый. Навучэнцы аграрных класаў наведалі Беларускую дзяржаўную сельскагаспадарчую акадэмію, з якой таксама заключаны дагавор аб супрацоўніцтве.
У нараўлянскай гімназіі працуюць выдатныя педагагічныя дуэты, якія на ўвесь раён славяцца зладжанай працай у камандзе і цудоўнымі вынікамі, якіх дасягаюць іх вучні. Так, Уладзімір і Жанна Ісачанка два гады запар заваёўвалі дыпломы ў рэспубліканскім конкурсе на лепшую арганізацыю летняга адпачынку дзяцей у аздараўленчым лагеры. Яшчэ адна моцная сямейная пара — Музычэнка. Дзяніс Віктаравіч — настаўнік гісторыі і грамадазнаўства, Ніна Ігараўна — настаўніца рускай мовы і літаратуры. Разам і дома, і ў гімназіі неверагодна творчая сям’я Васілёнак. Галіна Мікалаеўна працуе настаўніцай англійскай мовы, Дзмітрый Мікалаевіч — настаўнікам працоўнага навучання. Іх выхаванцы атрымліваюць узнагароды на розных творчых конкурсах, а таксама становяцца пераможцамі на Рэспубліканскай алімпіядзе па тэхнічнай працы. І яшчэ адна сямейная пара з’явілася зусім нядаўна — настаўнік фізічнай культуры і здароўя Дзмітрый Паўлаў і малады спецыяліст інжынер-праграміст Фаіна Прыходзька.
Алена Міхайлаўна захоплена гаворыць не толькі пра гімназію, але і пра прадмет, які выкладае. Яе вучаніца стала шчаслівай уладальніцай стабальнага сертыфіката па выніках ЦЭ.
— Я люблю нашу мову і з нецярпеннем чакаю ўрокі літаратуры ў 10 і 11 класах. Калі вучні пачынаюць разважаць над тым ці іншым творам, у класе становіцца па-сапраўднаму цікава. 45 мінут імкліва пралятаюць. Неяк вучань падышоў пасля ўрока і спытаў: “Чаму беларуская літаратура чытаецца лягчэй, чым руская?” Думаю, гэта залежыць і ад таго, што ў творах беларускіх майстроў паэтычнага слова расказваецца пра наша жыццё. Кнігі беларускіх аўтараў не толькі садзейнічаюць захаванню і развіццю роднай мовы, але і служаць магутным інструментам фарміравання нацыянальнай ідэнтычнасці, выхоўваюць патрыятызм. Моладзь глыбей пачынае разумець гісторыю, звычаі і традыцыі. Гэта важна для юнакоў і дзяўчат, якія павінны адчуваць сувязь з папярэднімі пакаленнямі і разумець унікальнасць сваёй культуры, — у канцы размовы рэзюмавала Алена Максіменка.
Алена КАСЬЯН-ПАЎЛЯНКОВА
Фота аўтара