Ва ўніверсітэт прыйшоў тэатр

Сцэна актавай залы ў галоўным корпусе Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта імя Максіма Танка за сваю доўгую гісторыю ведала шмат самых розных герояў: паважаных гасцей з розных сфер жыцця, прадстаўнікоў рэктарата, выкладчыкаў, студэнтаў з ліку ўдзельнікаў універсітэцкай мастацкай самадзейнасці… Але каб на гэтай сцэне сыгралі адзін з лепшых сваіх спектакляў культавыя артысты прафесійнага тэатра № 1 у краіне і сабраліся разам міністры адукацыі і культуры, рэктар педуніверсітэта, гендырэктар Купалаўскага тэатра — такое, мабыць, адбылося ўпершыню. 23 лютага тут урачыста пачаліся Дні Купалаўскага тэатра ў БДПУ. Праект адкрыўся паказам легендарнага спетакля “Вечар” па п’есе Аляксея Дударава.

Дні Купалаўскага тэатра ў БДПУ ў Год культуры сталі лагічным працягам шматлікіх культурна-асветніцкіх акцый, якія праводзіць універсітэт разам з Нацыянальным акадэмічным тэатрам імя Янкі Купалы ў рамках падпісанага ў 2014 годзе дагавора аб супрацоўніцтве. Як падкрэсліў, адкрываючы дні, рэктар БДПУ Аляксандр Іванавіч Жук, педуніверсітэт мэтанакіравана развівае праект супрацоўніцтва з Купалаўскім тэатрам — праект, які, безумоўна, садзейнічае эстэтычнаму развіццю студэнтаў і навучэнцаў педагагічных класаў, будучых педагогаў, павышае цікавасць моладзі да тэатральнага мастацтва. “Мне здаецца, што педагогі і артысты вельмі падобныя па сваёй сутнасці, — заўважыў Аляксандр Іванавіч. — У іх агульная вялікая місія — сеяць разумнае, добрае, вечнае. З аднаго боку, настаўнік-майстар заўсёды з’яўляецца ў пэўнай ступені артыстам, з другога — артыст — гэта, безумоўна, настаўнік, педагог. Дні Купалаўскага тэатра ў БДПУ — гэта праект высокай культуры і важная падзея ў жыцці нашага ўніверсітэта”.
Пасля гэтых слоў рэктар урачыста запрасіў на сцэну міністра адукацыі Рэспублікі Беларусь Міхаіла Анатольевіча Жураўкова, міністра культуры Рэспублікі Беларусь Барыса Уладзіміравіча Святлова і генеральнага дырэктара Нацыянальнага акадэмічнага тэатра імя Янкі Купалы Паўла Іванавіча Палякова, якія таксама звярнуліся з цёплымі словамі да перапоўненай залы слухачоў.
Міхаіл Анатольевіч Жураўкоў назваў вельмі сімвалічным той факт, што галоўны тэатр краіны прыйшоў у галоўны педагагічны ўніверсітэт. “Выхаванне і навучанне заўсёды ідуць побач, неразрыўна адно ад аднаго, — сказаў міністр адукацыі. — Адукаваны інтэлігентны чалавек заўсёды разам з тым і выхаваны, начытаны, культурны. І таму вельмі здорава, што Купалаўскі тэатр, наш галоўны тэатр, як яго яшчэ называюць, сямейны тэатр, прыйшоў у педуніверсітэт для таго, каб будучым настаўнікам, педагогам, адказным за заўтрашні дзень нашай краіны, паказаць свае бліскучыя пастаноўкі. Тое, што выдатныя артысты будуць выступаць не ў родных сценах тэатра, а ў педагагічным універсітэце, сведчыць яшчэ і аб тым, што яны клапоцяцца пра нашых будучых настаўнікаў, любяць іх. Я вам шчыра зайздрошчу, што наперадзе ў вас — чатыры цудоўныя дні разам з Купалаўскім, чатыры сустрэчы з цудоўным”.У сваю чаргу міністр культуры Барыс Уладзіміравіч Святлоў нагадаў прысутным, што літаральна днямі на пасяджэнні калегіі Міністэрства культуры ён пакрытыкаваў айчынныя тэатральна-відовішчныя ўстановы за тое, што яны страчваюць свайго гледача, найперш — маладога гледача. І не паспела гэтая крытыка растварыцца ў паветры, як першым жа адгукнуўся на яе генеральны дырэктар Купалаўскага тэатра Павел Іванавіч Палякоў, які не проста запрасіў студэнтаў у тэатр, а прывёў лепшых артыстаў-купалаўцаў у педагагічны ўніверсітэт. “А з іншага боку, гэты праект не адбыўся б, калі б не Аляксандр Іванавіч, нераўнадушны да культурнага выхавання чалавек, — падкрэсліў Барыс Уладзіміравіч. — Гэта проста цудоўна, што педагогі і людзі з сістэмы культуры іду ць побач. І хацелася б, каб Год культуры не скончыўся 31 снежня, а перайшоў у наступны год, працягваўся і працягваўся”.
Павел Іванавіч Палякоў з радасцю прадставіў зорных артыстаў Купалаўскага перад іх выхадам на сцэну: народнага артыста СССР і Беларусі Генадзя Сцяпанавіча Аўсяннікава, народнага артыста Беларусі Генадзя Міхайлавіча Гарбука, заслужаную артыстку Беларусі Тамару Васільеўну Міронаву. Гендырэктар падкрэсліў, што ў спектакль “Вечар”, пастаўлены Валерыем Мікалаевічам Раеўскім у 2006 годзе па п’есе Аляксея Ануфрыевіча Дударава, купалаўцы ўклалі ўсё сваё сэрца і душу. І студэнты гэта абавязкова адчуюць.
І потым выйшлі на сцэну яны — Ганна (Тамара Міронава), Васіль Мульцік (Генадзь Аўсяннікаў) і Мікіта Гастрыт (Генадзь Гарбук). І пачалі спавядацца перад Богам, перад сонцам, перад самімі сабой, перад сённяшнімі студэнтамі. З першых жа хвілін спектакля яны прымусілі студэнцкую публіку затоена сачыць за кожным сваім словам, рухам, памкненнем. Толькі раз-пораз зала ўзрывалася рогатам ад смачнага дудараўскага гумару. Гэта быў “Вечар” — іх, герояў п’есы, жыццёвы вечар і іх, студэнтаў БДПУ, раніца. Раніца, калі пачынаеш задумвацца, як, навошта і ў імя чаго жыць… Пасля заканчэння спектакля жывых легенд Купалаўскага яшчэ доўга не адпускалі са сцэны, ушаноўваючы працяглымі авацыямі.
Учора ў рамках Дзён Купалаўскага тэатра ў БДПУ студэнты педуніверсітэта і навучэнцы педагагічных класаў мелі магчымасць паглядзець меладраму ў адным дзеянні “Старамодная камедыя” рэжысёра Валерыя Раеўскага, сёння адбудзецца паказ спектакля “Гендэльбах” рэжысёра Генадзя Мушперта. А завяршыцца вялікае тэатральна-ўніверсітэцкае свята заўтра дэманстрацыяй спетакля “Шабаны”, пастаўленага Мікалаем Пінігіным па рамане Альгерда Бахарэвіча, дарэчы, колішняга выпускніка Беларускага педагагічнага ўніверсітэта імя Максіма Танка.

Мікола ЧЭМЕР.
Фота Алега ІГНАТОВІЧА.

Пакінуць каментарый

Ваш электронны адрас не будзе апублікаваны. Абавязковыя палі пазначаны *